OKRESY I FAZY ROZWOJU TWÓRCZOŚCI PLASTYCZNEJ DZIECI I MŁODZIEŻ

Rozwijanie twórczości plastycznej należy do podstawowych zadań wychowania plastycznego w przedszkolu. Twórczość ta umożliwia rozwój pewnych dyspozycji psychicznych, sprawności umysłowej, manualnej, pamięci wzrokowej, wyobrażani przestrzennej, ruchowej i kolorystycznej.

2 – 4 rok życia- stadium bazgrot

To okres kiedy powstają postawy i poczucie własnego „ja”. Nazwa Bazgrota nie ma wymiaru negatywnego, ale jest szczerym i autentycznym przejawem twórczego szacunku dla świata. Jest to jednocześnie nauka rysowania i pisania. Bazgroty dzielimy na:

 - bezładne, gdzie znaki są stawiane przypadkowo. Różnią się tylko długością i kierunkiem. Czasami nachodzą na siebie, powtarzają się w schemacie. Temat pracy jest zazwyczaj zmienny np. jest to mam , a za chwilę drzewo.

-  kontrolowane, zaczyna być widoczny związek ruchów ręki, z tym co zaczyna się pojawiać na papierze. Dziecko zaczyna kontrolować znaki, które stawia. Radzi sobie z liniami i kołami, ale  nie odrywa ręki od papieru, dlatego nie potrafi narysować kwadratu lub kropek. Dziecko w tym okresie chwali się swoimi pracami.

-nazwane, rysunek ma nazwę, dziecko wie co chciało narysować, nawet dobrze rozmieszcza go na kartce. Najczęściej nie przypomina to nazwy.

4-7 rok życia-stadium przedschematyczne

Rozpoczyna się świadomie tworzenie kształtu. Jest to zapis jego procesów myślowych i można odczytać z nich co jest ważna dla dziecka. Prace 4-latków są już trudniejsze do interpretacji. Pięcioletnie dziecko dobrze radzi sobie w rozróżnianiu zwierząt, ludzi, drzew lub domów. U sześciolatka kształty zmieniają się już w konkretne rzeczy. Treścią jest cały otaczający dziecko świat. U pięciolatka poszerza się on o programy telewizyjne, bajki, baśnie i jego stosunek do otoczenia.

7-9 rok życia – stadium schematyczne

Schemat, czyli to co dziecko samo przetworzyło. Schemat człowieka i otoczenia zmieniony i zmodyfikowany przez dziecko. Pojawiają się detale i dwa wymiary rysunku. Zaczyna się pojawiać prawidłowa proporcja. W rysunkach widać fantazję, zależności między kolorem, a przedmiotem, ale nadal widać duże myślenie abstrakcyjne.

9 – 12 -roku życia - okres grup rówieśniczych

Dzieci w tym wieku odkrywają przynależność do grup społecznych. Jeżeli chodzi o rysunek, widać dbałość o szczegóły. Zaczyna się praca z barwą. Wchodzimy w trzeci wymiar. W dziecku rodzi się wrażliwość estetyczna. Dominuje wyobraźnia, świat realny miesza się ze światem fantazji.

Marta Potakowska - nauczyciel prowadzący grupę Klubu Malucha

Bibliografia:

1.  Popek S.: Twórczość artystyczna w wychowaniu dzieci i młodzieży. Warszawa: WSiP 1985

2.  Słobodzian Z.: Twórcza praca dziecka. Warszawa: WSiP 1980